Wednesday, November 20, 2013

~ආලය~



ආලය පුදුමාකාරය..අපි ආලය නිසා කරන දේවල් ඊට වඩා පුදුමාකාරය. සමහර විටෙක කිසිදාක නොකරයි සිතූ දෑ අපි කරන්නේ අපි ආදරය කරන අය වෙනුවෙනි. ආදරය නිසා අපි හිමි කරගන්න දේවලද බෝහෝය.. නැති කරගන්නා දේවල් ද බෝහෝය..

ආලය ඇබ්බැහි වෙන සුළුය.. ආදරයෙන් බැඳුනු පසු එයින් මිදීම අපහසුය. එය එතරම් ඇබ්බැහි වෙන සුළුය.

ආදරය නම් හිමිවීම ම නොවේ. එක මොහොතකට හෝ ලඟ හිඳී නම් ආදරය කරන්නාට එයම ප්‍රමාණවත් ය. ආදරයට නිර්වචන නැත.. නීති රෙගුලාසි නැත. ඇත්තේ ආදරයම පමණි..

ආලය අපි ලඟ තියෙන තාක් අපි සතුටින් ය. ආලය වෙන්ව ගිය පසු දුක උරුමය. නමුත් ආලය වෙන්ව යන්නේ නැත. යන්නේ අපි ආදරය කරන මිනිසුන් පමණි. අපි ආදරය කරත් නොකරත් මිනිසුන් අපව දමා යාම සදාකාලිකය. එය නතර කළ නොහැක. නමුත් ආදරය අපව දමා නොයයි. එය මියෙන තුරු අප අසල රැඳේ..

ආලය නම් හිත වශී කරවන මායාවකි..
මායාව විසින් රවටන ලඳුව
අප විසින් හිතින් වන බැඳීමකි..
බැඳීමෙන් මිඳෙනු නොහැකිව
හිතින් විඳවන අපූරු හැඟිමකි..
ආලය නම් විටෙක වින්දනයකි..
තවත් විටෙක විඳවීමකි..
නමුත් එය නම් පුදුමාකාරය..


Sunday, November 10, 2013

රැගෙන යන්න මා....


සිව් මානයේ කොනක
කිසිවෙකුත් නැ හඬන සයුර මිස
සුදු පාට පෙණ විසුරුවන
නිල් පාට දිය රැළි
දිව එනා වෙරළට.....

වෙරලේ කොනක සිට
බලා සිටිමි මෙමා
පෙර දිනයේ සැමරුම්හි
ශේෂ වූ මතකයන්
තැන තැන විසිරී
හඬා වැටෙනා අයුරු.....

දෑත් විහිදුවා දෙපසට
වැතිරෙමි වෙරල මත
සුදු පෙණ කැට විත්
මා වත වසා ගනිද්දී
මුළු ලොවම නිහඬය.....

මා පමණක්ම වන
මේ විශ්වයේ කොනක
රැගෙන යන්න මාද ඉතින්
සෙනෙහසින් තුරුළු කොට
නිල් දියඹ පතුලටම
ආලයක් සොයාගෙන...