Saturday, May 30, 2015

අඟුලු ලා.. හිඳපන්..

Pic - Google

ඉකිබිඳින හදවතක්
සිර කලා මම
කාලෙකට පෙරදී
දවසක්...

මුරණ්ඩුයි සිත
තැත්කරයි එය
මිදී යන්නට
රහසින්...

මදක් හිනැහුණු
ඉරක් පෑයූ
දුටුව විටදී
අහසක්..

සිතෙත් නම් වුව
දවස හොඳයැයි
හැකිය වහිනට
වැස්සක්...

ඉඳින්, සිත් මල
නොතෙමි ඉන්නට
අඟුලු ලාගෙන
හිඳපන්...


Saturday, September 20, 2014

~වැස්සයි.. මමයි.. අම්මයි.. ~




හීන් පොද එක එක බිමට වැටෙන්න පටන් ගත්තා. ඉර අව්ව තාම පායලා. ඒත් බිමට වැටෙන සිරි පොදට ඒ අව්වෙන් බාධාවක් නෑ. හෙමිට හෙමිට එක එක සිරිපොද පොළොවේ පස් මතට වැටෙනවා. ලා දුඹුරු පාට පස තැනින් තැන තද දුඹුරු පාට වෙලා. තිත් මෝස්තර වැටුණු චීත්තයක් වගේ. පස් වලින් පුංචි දුමක් නැගෙනවා. හෙමි හෙමිට පොළොවෙන් උඩට එන ඒ පුංචි දුමාරයෙන් මුළු පලාතම වැසී යනවා. මගේ නාසය අඟ පුංචි කිතිකැවිල්ලක් ඇවිත්. "පොළොවේ නැවුම් සුවඳ" තාත්තා කියනවා මං අහගෙන. 'නැවුම් සුවඳ'. හරි අපූරු වචනයක්. හරියට අලුත උපන් ළදරුවෙක් ලඟ තියෙන සුවඳක් වගේ පිරිසිදු.. නොකිලිටි සුවඳක්..

පුංචි සිරිපොද ටික ටික ලොකු වෙන්න ගත්තා. දැන් ඒවා පුංචි බොරළු ඇට වගේ. වහලේ උළු වලට වැහි බිඳු වැටෙන සද්දෙයි, ටකරන් උඩට වැටෙන සද්දෙයි වෙනස්. මං වැඩිපුරම කැමති කොයි සද්දෙට කියලා මට හිතාගන්න බෑ. උළු වලට වැටෙන සද්දෙට වෙන්න ඇති.

දැන් වැහි පොද පුවක් ගෙඩි තරම් ලොකු වෙලා. කලින් තිබ්බ ඉර අව්ව ටික ටික නැතිවෙලා යනවා. හාත්පසම ලා අඳුරක්. වැස්ස දැන් හරියට අහසේ ඉඳන් පොළොවට දමා තිරයක් වගේ. එහා මෙහා පේන්නෙත් නෑ.

"මොකෝ ළමයෝ වීදුරුවට මූණ තියාගෙන එළිය බලගෙන ඉන්නේ?" අම්මා අහනවා. මං ඇහුන්නෑ වගේ ඉන්නවා.

වැස්ස ගස්කොළ ඔක්කෝම සීරුවට සිපගෙන බිමට වැතෙනවා. අන්තිමට පොළොව බදාගෙන ඇතුලට කිඳා බහිනවා. 

එක ගහක් සිපගත්තා කියලා අනික් ගහ ඉරිසියා වෙන්නෙ නෑ. ලොකු ගහක් වට හැංගිච්ච පොඩි පැලයක් තමන් ව සිපගත්තේ නැ කියලා ඔරොප්පු වෙන්නෙත් නෑ. අන්තිමට පොළොව ළඟට ගියාම, වටේම ගස් සිපගෙන අන්තිමට මගෙ ළඟට ආවා කියලා දෙස් දෙවොල් තියන්නෙත් නැ. හරිම සෙල්ලක්කාරයෙක් වගේ පෙනුනට එහෙමත් නැ.. 

"සුදු නෝනා, අසනීපයක්වත්ද ළමයෝ? ජනේලේ ගාව හිටියාම ලෙඩ වැඩිවෙයි.." අම්මගේ කටහඬ.

මං හෙමිට අත පොඩ්ඩක් එළියට දැම්මා. වැහි බිඳු මගේ අතත් සිපගත්තා. "පොළොව තරහා වෙයි ද?" මං වැස්සෙන් ඇහුවා. "නෑ. පොළොව තරහා වෙන්නේ නෑ." වැස්ස කිව්වා. "ගහකොළ තරහා වෙයි ද".. "නෑ.." ගහකොළ තරහා වෙන්නෙ නෑ.." වැස්ස කිව්වා.. "අර පුංචි කුරුල්ලා තරහා වෙයි ද?" මං ආයෙත් ඇහුව්වා. "නෑ.. ඒ කුරුල්ලා තරහා වෙන්නේත් නෑ.." වැස්ස කිව්වා. 

"මං එළියට එන්න ද??" "එන්න.. එන්න.." වැස්ස කිව්වා. "ඔයත් එන්න.." පොළොවත් කිව්වා. "එළියට එන්න.. " ගහකොළ කිව්වා. "ඉක්මනට එන්න.." පුංචි කුරුල්ලා කිව්වා. 

මං හෙමිට දොර ඇරියා. මුලින් ම එක අතක් එළියට දැම්මා. ඊට පස්සේ දෙවෙනි අත. ඊටත් පස්සේ මං හෙමිට මූණ වැස්සට ඇල්ලුවා. 

වැහි පොද මගෙ නලලෙන් පටන් අරන් නාසය දිගේ පහලට රූටා විත් දෙතොල් වලට හාද්දක් දිලා නිකටින් පහළට ඇදුණා. මං එළියට ගිහින් හිටගත්තා. වැස්ස මුළු සිරුරම වෙලා ගත්තා. මට උණුසුම් හාදු දෙමින් වැස්ස ඇදහැලුනා. මං දෙඅත් දෙපසට කරගෙන දෑස් පියාගෙන නිසොල්මනේ හිටියා. වැස්ස දිගටම මා වසාගෙන පැතිරුණා.

"මොකද ළමයෝ ඔය වැස්සේ තෙමෙන්නේ?" අම්මා කෑගහනවා.

අම්මා දන්නේ නෑ. මං තෙමෙනවා නෙවෙයි. වැස්ස වැළඳගන්නවා. 

"අර දරුවට නුහුගුණයක් ද මන්දා.." අම්මා තාත්තාට කියනවා.

මං නොදැනුවත්වම කට කොනට සිනහවක් නැගිලා.

"අම්මේ, මං වැස්සට ආදරෙයි.." මං හිතින් කිව්වා.

"හීන් හීන් පොද වැටෙනා
සිලි සිලියේ හඬ මවනා
තිත් රටාව පසේ අඳිනා
වැස්සට මං ආදරෙයි..

හාදු දීදී ලඟ රැඳෙනා
කිති කවමින් පලා යනා
හදවත උණුසුම් කරනා
වැස්සට මං ආදරෙයි..

හොරෙන් සවනට කොඳුරන
සෙමින් දෙතොල් අඟ සිපගෙන
පලා යනා පෙම්බරයෙකි
වැස්සට මං ආදරෙයි.."

Thursday, September 18, 2014

~මගේ රස්තියාදු ගමන්~



මං මගේ රස්තියාදු ගමන් වලට හරි ප්‍රසිද්ධයි. මගේ යාළු මිත්‍රාදීන් පවා යන පාරක්, හොඳ පොත් කඩයක්, හොඳ පොතක්, ලාබෙට කන්න තැනක්, වියදම් කරලා කන්න තැනක්, එකී මෙකී නොකී ගොඩක් දේවල් මගෙන් අහන්නේ මගේ රස්තියාදු ගමන් ගැන දන්න නිසාමයි. හැබයි ගොඩක් වෙලාවට මං රස්තියාදුවේ යන්නේ පොත් හොයාගෙන තමයි. අදත් ඔන්න කැම්පස් එකට ගිය ගමන් කරගත්ත වැඩේ කරගෙන වෙලාව ඉතුරු වුන නිසා පොඩි රස්තියාදුවක් දැම්මා.

අද රස්තියාදුව දැම්මේ ගාමිණි හෝල් එක ලඟ තියෙන Bargain කඩ ටික පැත්තේ. .. එකෙන් සල්ලි එහෙම අරගෙන ඒ පැත්තට ගෑටුවා. අපෙ අම්මා දන්නවා නම් මාව උල තියනවා. මෙන්න මෙහෙමයි පටන් ගන්නේ.. "ඇයි ළමයෝ අර Book Fair ගිහිල්ලා ගෙනාපු පොත් ටික මදිද මං අහන්නේ? ඔය ළමයට දැන් විභාගයක් තියනවා නේද? පාඩම් කරන්න එහෙම කල්පනාවක් නැද්ද?... තව තව ජාති ගොඩාක්.. 

හරි අපේ අම්මා මට බනින විදිහ කිව්වා ඇති. මගේ රස්තියාදුව ගැන කියන්නම්කෝ. 

මුලින්ම ගියෙ වර්ණකුලසූරිය බුක් ශොප් එකට. එකේ හිටිය මහත්මයා බොහෝම උණුසුම් විදිහට මාව පිළිගත්තා. "එන්න මිස්, එන්න.. මොනවගේ පොත්ද බැලුවේ? සිංහල, ඉංග්‍රිසී අලුත් පොත් ගොඩාක් තියෙනවා..". ඒ පිළිගැනීමත් එක්ක මට සිහිවුනේ ලොකු ලොකු කඩවල ඉන්න Sales assistantsලා ගැන.. එයාලා නම් හරියට එයාලගේ සල්ලි වලින් පොත් ගන්න ආවා වගේනේ ඔරෝලා බලන්නේ.. ඒ අතින් පොඩි පොඩි කඩ කරන මේ මිනිස්සු කොයිතරම් හොඳද කියලා හිතෙනවා. 

ඇතුලට ගියාම මට නිකන් පිස්සු වගේ. හැමතැනම පොත්.. ලොකු පොත්, පොඩි පොත්, පර...ණ පොත්, අලුත්ම අලුත් පොත්, මහ ගොඩක්. "මිස් බලන්නේ සිංහල පොත්ද ඉංග්‍රිසි පොත්ද?" 
"මෝඩ නැති ඕනේ පොතක් බලනවා." මං පොත් ගොඩ දිහා බලාගෙනම මෝඩ තාලෙට කියවනවා. 
"මේ බලන්න මිස්, මේ පොත් අලුතින් අපි ගෙනාපුවා.. " ඔහු මට අලුත්ම ඉංග්‍රිසි පොත් ගොඩක් මට දික් කලා. හපොයි දෙයියනේ, කුඩු ගහන එකාට හෙරොයින් පැකට් එකක් දික් කලා වගේ.. පැනපු ගමන් පොත් ගොඩම තුරුළු කරගත්තා. එහෙම කලාට බෑනේ අතේ තියෙන ගානට එපැයි පොත් ගන්න. මං ඉතින් හෙමිට එක එක බලන්න ගත්තා. 
"මිස් බුක් ෆෙර් ආවද? අපේ ස්ටෝල් එකක් තිබුනා." 
"අනේ මං ආවට මේ ශොප් එක හම්බු වුනේ නෑනේ."
"අපිට මේ සැරේ හොඳටම පාඩුයි මිස්.. දවස් ගාන අඩු කරානේ. රුපියල් 60,000ක් ගෙවනවා ස්ටොල් එකට. මේ බුක් ෆේර් එකටම කියලා අලුතින්ම පොත් ගෙන්නුවත් එක්ක. ලක්ශ 6ක පොත් ගෙන්නුවා. බාගෙට බගයක් ඉතුරුයි." 

මෙහෙම ගියොත් නම් වෙන්නේ book fair එකේ Bargain shop ටික අයින් වෙලා යන එක තමා..එහෙම වුනොත් පාඩුව අපිටමයි.." මං කතාවට පෝර දැම්මා. 

"මිස් මේ පොත බලන්න.. මේක ලස්සන කතාවක්.." ඒ කතාව අස්සේ ඔහු මට පොත් තෝරන්න උදව් වෙනවා.. 
කොහොම කොහොම හරි එතනින් හිතට අල්ලපු පොත් කිහිපයක් අරගෙන එලියට බැස්සා. ඒත තව මදි වගේ.. අනිත් කඩේටත් ගිහින් බලනවා. 

ඒ ප්‍රේමසිරි බුක් ශොප් එක. එකේ හිටිය මහත්මයාත් බොහෝම ඉහළින් මාව පිළිගත්තා. "මිස් කියවන ලේඛකයෝ කවුද? නම් කිව්වොත් හොයලා දෙන්න පුළුවන්.." 
"ම්ම්ම්... ඩෑන් බ්‍රවුන්, සිඩ්නි ෂෙල්ඩන්, එයලාගේ පොත් තියෙනවද? ශ්‍යාම් සෙල්ලවදොරේගේ පොත් එහෙම?" 
"තියෙනව.." එහෙම කියලා ඔන්න ඔහුත් මට පොත් තොගයක් පෙන්නුවා. ලොකු ලොකු පොත් කඩ වල වැඩ කරන අයගෙන් ලේඛකයෙක්ගේ නමක් ඇහුව්වාමත් "නෑ එයාලගේ පොත් අපි ලඟ නෑ" කියන කාලේ මේ මිනුස්සු පොත් ගැන කොච්චර දන්නවද කියලා හිතුනේ ඔහු මට පොත් නිර්දේශ කරන කොට. "මිස් මේ තියෙන්නේ ටෘ ස්ටෝරීස්.. මේ පොතේ තියෙන්නේ ටෙරරිස්ට් කෙනෙක්ගේ ජීවිත කතාව.., තකොට මේ පොත ඉන්ඩියන් ලේඛකයෙක් .. ලස්සන පොතක්.." මෙහෙම කිය කියා ඔහු මට පොත් මහා ගොඩාක් පෙන්නුවා.. "Stephen Kingගේ පොත් කියවනවද?" "මං කියවලා නම් නෑ.. අහලා තියෙනවා.." "එයාගේ තියෙන්නේ horror කතා.. මේ පොත කියවලා බලන්න.."

කොහොම කොහොම හරි පොත් 6ක් තෝරගත්තා අමාරුවෙන්.."ගාණ කීයද?" "ම්ම්ම්... දෙදාස්..." කියනකොටම මගේ ඇස් වෙනස් වුණා වගේ දැනෙන්න ඇති.. "එක් දාස් නවසීයක් දෙන්න මිස්..ඒ ඇති.." කොහොම හරි මං පොත් නවයක් අරගෙන එලියට බැස්සා.. ඒ ලඟ කඩේටත් යන්න හිතෙනවා. ඒත් අතේ ගෙනාපු සල්ලි ඉවරයි.. සල්ලි ඉවරයි අන්කල්.. මට කාඩ් එකක් දෙන්නකෝ.. මං ආයේ එන්නම්.." සරත් කඩේ හිටිය අන්කල්ට එහෙම කියාගෙන මං පොත් ටිකත් අරන් බස් එකට නැග්ගා.. 

ආ කියන්න අමතක වුනා.. ඒ අතරේ කඩේට ආව තව මහත්මයෙක් එක්ක පොඩි චැටක් දැම්මා. දමිල මහත්මයෙක්.. වයසයි.. පොත් ගැන.. රට ගැන.. වල්පලුත් කියවලා පොත් ටිකත් අරන් මං ගෙදර ආවා.

දැන් හිතන්නේ ගත්ත පොත් මොනාද කියලා නේ.. හිහි.. 
ඔන්න ගත්ත පොත් නමය..
1. සෑබෑ මිනිසෙකුගේ කතාවක්
2. දෙන්නා දෙපැත්තෙන් ආරති මැද්දෙන්
3. Sight Unseen - Robert Goddard
4. Angels & Demons - Dan Brown
5. The Sky is falling - Sidney Sheldon
6. Are you afraid of dark - Sidney Sheldon
7. Tripwire - Lee Child
8. Angel's fight - Micheal Connely
9. Pet Sematary - Stephen King



මේ පොත් ඔක්කෝටම ගියේ රුපියල් 3000ක් විතරයි. මං මේ පෝස්ට් එක දැම්මේ මගේ රස්තියාදු ගැන කියන්න විතරක්ම නෙවෙයි. ඔයලට තව දෙයක් කියන්න හිතාගෙන. මේ තැන් වලට ඕඩර් එක දුන්නාම ඕනේ පොතක් එයලා හොයලා දෙනවා. ඒ විතරක් නෙවේ, මෙතනින් පොත් අරන් ගිහින් කියවලා ගෙනත් දෙන්නත් පුළුවන්. ඉතාම හොඳ තත්ත්වයේ Mystery Novel, Romance novels, Detective stories, සිංහල පරිවර්තන, සිංහල නවකතා බෝහෝමයක් මේ කඩවලින් හොයාගන්න පුළුවන්. ලොකු ලොකු කඩ වලට යන වෙලේ මේ තැනකින් පොත් ගන්න.. එයාලට හොඳයි.. අපේ පොකට් එකටත් හොඳයි.. 


Wednesday, September 17, 2014

~දිලෙන්නට සිහින දුටු ජීවිත.. දුල දුලාය~




සුමිත්‍රා රහුබද්ධගේ දුල දුලාය කියවා අවසන්ය. සුමිත්‍රා රාහුබද්ධගේ පොතක් මා මුල් වරට කියවුයේ මාගේ 16 වන උපන්දිනය දාය. මා පියා දුන් තෑග්ග "බුමුතුරුණු" කෘතියයි. නමුත් මා සුමිත්‍රා රාහුබද්ධගේ පොත් කෙරෙහි ඇල්මක් දක්වන්නට පටන් ගත්තේ "අග පිපි මල්" කියවිමේන් අනතුරුවය. 

දුල දුලාය කියවීම සම්බන්දව මට ඇත්තේ සතුටකි. ඒ පොත තුළ ඇති කතාව සතුට දනවන්නක් වන නිසා නොවේ, ඒ කතාව තුළ විටෙක මා මාවත්, තවත් විටෙක මුළු මහත් සමාජයමත් දකින බැවිනි. 

අමිරි හා බිම්සා සමස්ත සමාජයේ කාන්තාව හා පුරුෂයා නියෝජනය කරන බව මගේ හැඟීමයි. දෙදෙනාටම තමන්ගේ නිදහස ඇවැසි නමුත් අනිකාගේ නිදහස සීමා කරන්න වෙර දරයි. දෙදෙනාම අනිකාගේ ආදරය අසම්මතයක් ලෙස දකින මුත්, තමාගේ ආදරය නිවැරදියැයි විශ්වස කරයි. 

මේ කතාව තුළ මට වටහා ගැනීමට අපහසු දෙය නම්, කාන්තාවකට නිදහස අහිමියි වැනි පණිවිඩයක් ලබා දෙන්නට කතුවරිය උත්සහ කරන්නේ මන්දැයි යන්නය. නිදහස්ව ජීවත් වන්නට කැමති කාන්තාව නිරතුරුව සමාජයෙන් බැට කන්නේද යන්න මට ගැටළුවකි. එහි සත්‍යතාවයක් නැත්තේම නොවේ. නිදහස් කතකට පහර දීමට සමාජය වෙර දරන බව සැබෑය. නමුත් අමිරිට අවැසි නම් නිදහස වල්බූත නිදහසක් බවට හරවා නොගෙන භුක්ති විඳින්නට ඉඩ තිබුනි. නමුත් අමිරි යනු පියාගේ අණසකට යටත්ව හැදුනු වැඩුනු කෙල්ලෙකි. ඇය තමාට ලැබුනු පළමු අවස්ථාවේදීම නිදහස සොයා පියැඹීය. ඒ පියැඹීම අවසන් වුයේ තටු කඩා ගැනීමෙනි... 

එසේම තමා තටු සිඳගත්තද, තවමත් මල්ලිගේ බිරිඳ "නළඟන" ලෙස හැඳින්වීම ඇය අතහැර නැත. නැවත වරක් මා ඇය තුළින් මුළු මහත් සමාජයම දකින්නේ එබැවිනි. තමා කුමක් කළද අනිකාගේ වැරැද්ද උළුප්පා දැක්වීම සමාජ ගතියය. 

කෙසේ වෙතත් අමිරි ගැන මා තුළ ඇත්තේ කෙන්තිය මුසු ශෝකයකි. ඇයට ඉහළට නැඟී බැබලීමට තිබූ අවස්ටාව ඈ විසින්ම නැති කරගත් අතර, නිදහස සොයා ඇවිද තමාගේ සිත තුළම සිරගත වීමට ඇයට සිදුවිය. 



Sunday, September 14, 2014

~මෙතනම~



හදක් හඬවා රහසේ
නික්ම යන ඔබ හට
ලැබේවා සොයන දේ
කල් නොයාම

සොයාගත් පසු එය
එනවාද යලිත් ඔබ
අයේ යන්නට නොව
හැමදාම රැදෙන්නට

මා නොයයි කිසිතැන
මෙතනම හිඳින්නම් මම
නොදුටුවොත් යලි ආ දින
බලන් අසලම සොහොන් කොත ලඟ...


Saturday, September 13, 2014

~විකල්~




බැටළු සම් පොරව ගත්
වෘකයන් රෑන
අතින් හිසින් රඟ දෙදී
නටන සැටි බලන්...

රා මතින් බඹන 
හිස් වූ හිස් ඇතිව
විකාරයෙන් රඟන
අමනයන් දුටුවාද සබඳ...

විකල් වූ සිතින්
රඟදෙන වුන්
කියයි ඔබ හට
විකල් යැයි මිතුර...

තනි වුවත් විකල් ලොව
තනිව හිඳිනා කල්හි
වැටහේවී නුඹට
උමතු ඔවුනට බව...


Saturday, March 29, 2014

කිරිල්ලියකගේ විලාපය



සිඳී බිඳී ගිය කැදැල්ලේ 
පෙලී පෙලී මියැදෙනා
අසරණ කිරිල්ලියකගේ
විලාපය අසනු මැන..

බිඳෙන් බිඳ තැනූ
හිතෙන් හිත බැඳී
කැදැල්ලම සුළඟට
ගසා ගෙන ගිහින්..

තටු කැඩී ඔත්පලව
හිත බිඳී අනාථව
වැතිරෙනා කිරිල්ලිගේ
විලාපය අසනු මැන..

පොඳි බැන්ඳ හීන ගොඩ
හොර රහසේ ඉගිලිලා
ආදරෙන් පාට ගෑ
සායමත් වියැකිලා

තනිකමේ සුළි සුළඟ
කඳුළු වැහි ගෙන එන්න
අඳුරේ මියැදෙනා ඒ 
කිරිල්ලිය ගෙන යන්න

රැගෙන යනු මැන ඇයව
තුරුළු කොට ආදරෙන්
අවසාන විලාපය
සුළඟේ පා කරවමින්....